EMNİYET MENSUPLARININ GÖRÜNMEYEN ÇIĞLIĞI!

EFENEWS – Emniyet mensubu denildiğinde toplumun önemli bir kesiminin aklına güvenlik, asayiş ve kamu düzeni gelir. Ancak üniformanın arkasında bir insan, bir emekçi, bir eş, bir anne, bir baba ve geleceğe dair kaygıları olan bir birey bulunduğu çoğu zaman unutulur.

Emniyet teşkilatında görev yapanların yaşadığı sorunları yalnızca mesleki zorluklar üzerinden değerlendirmek eksik bir yaklaşım olacaktır. Ekonomik kriz, ağır çalışma koşulları, sosyal ve özlük haklarındaki yetersizlikler, sendikal örgütlenme özgürlüğünün sınırlandırılması, mobbing, liyakat tartışmaları ve siyasi kutuplaşmanın yarattığı toplumsal gerilimler, meselenin bütünlüklü biçimde ele alınmasını zorunlu kılmaktadır.

Bugün sormamız gereken temel soru şudur: Toplumun güvenliğini sağlamakla görevli insanların kendi güvenliği, huzuru ve yaşam hakkı ne kadar korunuyor?

Ekonomik kriz üniformanın içinde sıkışıyor

Türkiye’de yaşanan ekonomik kriz, hayatın her alanında olduğu gibi kamu çalışanlarının yaşam koşullarını da ağırlaştırmaktadır. Artan kira, ulaşım, gıda ve eğitim giderleri karşısında emniyet mensuplarının gelirleri, çalışma koşulları ve sosyal hakları yeniden değerlendirilmelidir.

Bir kamu görevlisinin geçim kaygısıyla mücadele etmesi, ailesinin geleceği konusunda endişe duyması ve emeğinin karşılığını alamadığını düşünmesi yalnızca ekonomik bir sorun değildir. Bu durum, insanın ruhsal dünyasını, mesleki motivasyonunu ve yaşam kalitesini doğrudan etkiler.

Emniyet mensuplarının çalışma süreleri, dinlenme hakları, yıllık izinleri, fazla mesai karşılıkları ve emeklilik koşulları çağdaş çalışma yaşamının gerekleri doğrultusunda düzenlenmelidir.

Unutulmamalıdır ki ekonomik güvencesi olmayan bir emekçinin sosyal güvencesi de eksik kalır.

SENDİKAL ÖRGÜTLENME BİR AYRICALIK DEĞİL, DEMOKRATİK BİR HAKTIR

Emniyet mensuplarının sendikal örgütlenmesi meselesi, demokratik toplumun önemli tartışma başlıklarından biridir. Güvenlik hizmetinin niteliği ve kamu düzenine ilişkin özel sorumluluklar elbette dikkate alınmalıdır. Ancak bu durum, çalışanların mesleki sorunlarını dile getirmesinin, haklarını savunmasının ve demokratik temsil mekanizmalarına sahip olmasının önünde sınırsız bir engel oluşturamaz.

Sendikal örgütlenme; ücret, çalışma saatleri, özlük hakları, iş güvenliği, mobbing ve çalışma koşulları konusunda çalışanların ortak söz söyleyebilmesidir.

Emniyet mensuplarının mesleki sorunlarını özgürce ifade edebilecekleri, bağımsız temsil mekanizmalarına sahip olabilecekleri ve hak arama süreçlerinde baskıyla karşılaşmayacakları bir sistem kurulmalıdır.

Çünkü sorunlarını konuşamayan, taleplerini dile getiremeyen ve örgütlü biçimde çözüm arayamayan çalışanların yaşadığı sorunlar zamanla büyür, derinleşir ve kurumsal bir krize dönüşebilir.

MOBBİNG VE HİYERARŞİK BASKI: ÜNİFORMANIN ALTINDA BİRİKEN YÜK

Emniyet teşkilatının çalışma düzeninde hiyerarşi ve disiplinin önemli bir yeri olduğu açıktır. Ancak disiplin ile baskı, yönetmekle yıldırma, emir ve sorumluluk ile keyfî uygulamalar birbirinden ayrılmalıdır.

Mobbing, bir çalışanın yalnızca psikolojik dünyasını değil, mesleki geleceğini, aile ilişkilerini ve yaşam sevincini de etkileyebilir.

Görev yeri değişiklikleri, adaletsiz değerlendirmeler, dışlayıcı davranışlar, sürekli baskı altında tutulma, haklı taleplerin görmezden gelinmesi ve liyakat yerine, kişisel ilişkilerin belirleyici olduğu yönündeki algılar çalışanlarda ciddi bir güvensizlik yaratabilir.

Bu nedenle emniyet teşkilatında şeffaf, adil ve bağımsız denetim mekanizmaları güçlendirilmelidir. Mobbing iddiaları tarafsız biçimde araştırılmalı, şikâyette bulunan çalışanlar korunmalı ve yöneticilerin hesap verebilirliği sağlanmalıdır.

Disiplin, insan onurunu zedelemek değildir. Yönetmek, insanı tüketmek değil; ona çalışma iradesi ve güven kazandırmaktır.

Her intiharın tek bir nedeni bulunmadığı, bireysel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkenlerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Ancak ağır çalışma koşulları, uzun ve düzensiz mesailer, dinlenme yetersizliği, aileden uzak kalma, ekonomik kaygılar, mobbing ve mesleki yalnızlık gibi etkenlerin ruh sağlığı üzerindeki olası etkileri de görmezden gelinemez.

Burada yapılması gereken, yaşanan acıları yalnızca istatistiklere indirgemek veya olayların ardından birkaç açıklama yapmak değildir.

Psikolojik destek hizmetleri kolay erişilebilir, gizlilik esasına dayalı ve cezalandırıcı sonuçlar doğurmayacak şekilde düzenlenmelidir. Emniyet mensupları ihtiyaç duyduklarında mesleklerini, kariyerlerini veya itibarlarını kaybetme endişesi yaşamadan psikolojik destek alabilmelidir.

Ayrıca intihar vakaları ve girişimleri konusunda bağımsız, bilimsel ve kapsamlı araştırmalar yürütülmeli; çalışma koşullarıyla olası bağlantılar incelenmeli ve elde edilen sonuçlar doğrultusunda önleyici politikalar geliştirilmelidir.

Bir insanın yaşamını kaybetmesinden sonra değil, yaşamını koruyabilmesi için harekete geçmek zorundayız.

SİYASİ KUTUPLAŞMA VE TOPLUMSAL OLAYLARIN AĞIR YÜKÜ

Türkiye’nin derinleşen siyasi kutuplaşması, toplumsal olaylarda güvenlik güçleri ile yurttaşların karşı karşıya gelmesine neden olabilmektedir.

Demokratik haklarını kullanmak isteyen işçiler, öğrenciler, kadınlar, emekliler ve farklı toplumsal kesimler ile güvenliği sağlamakla görevli emniyet mensuplarının karşı karşıya gelmesi, toplumun bütününde derin yaralar açmaktadır.

Bu karşılaşmaların yalnızca güvenlik boyutunu değil, emniyet mensuplarının psikolojik ve vicdani yükünü de değerlendirmek gerekir.

Emniyet mensuplarının, toplumun düşmanı değildir. Hakkını arayan yurttaş da kamu düzeninin doğal düşmanı olarak görülmemelidir.

Toplumsal olaylarda görev yapan güvenlik güçlerinin hukuka uygunluk, orantılılık, insan hakları ve demokratik denetim ilkeleri doğrultusunda hareket etmesini sağlayacak mekanizmalar güçlendirilmelidir. Siyasi gerilimlerin bedeli, sahada görev yapan emekçilere ve yurttaşlara ödetilmemelidir.

Güvenlik ile özgürlük birbirinin karşıtı değil, demokratik bir toplumun birbirini tamamlayan temel değerleridir.

ÇÖZÜM, İNSANI MERKEZE ALAN BİR ÇALIŞMA DÜZENİDİR

Emniyet mensuplarının yaşadığı sorunların çözümü için kapsamlı bir reform anlayışına ihtiyaç vardır.

Demokratik ve bağımsız sendikal örgütlenmenin önündeki engeller gözden geçirilmelidir.

Sosyal ve özlük hakları, çalışma süreleri ve fazla mesai uygulamaları adil biçimde düzenlenmelidir.

Mobbing ve keyfî yönetim uygulamalarına karşı etkili, bağımsız denetim mekanizmaları oluşturulmalıdır.

Liyakat, şeffaflık ve adil kariyer sistemi esas alınmalıdır.

Psikolojik destek, mesleki sağlık ve intiharı önleme politikaları güçlendirilmelidir.

Emniyet mensuplarının aile yaşamını, dinlenme hakkını ve sosyal yaşamını koruyacak çalışma koşulları oluşturulmalıdır.

Toplumsal olaylarda görev yapan emniyet mensuplarının hukuki güvenceleri ve yurttaşların demokratik hakları birlikte korunmalıdır.

Emniyet teşkilatında çalışanların karar süreçlerine katılımı artırılmalı, sorunlarını özgürce ifade edebilecekleri bir kurum kültürü geliştirilmelidir.

EMNİYET MENSUPLARININ SORUNLARI TOPLUMUN SORUNUDUR

Emniyet mensuplarının çalışma koşullarını konuşmak, yalnızca emniyet teşkilatının iç meselesini gündeme getirmek değildir. Bu, çalışma hayatının demokratikleşmesi, kamu kurumlarının insan haklarına uygun biçimde yönetilmesi ve toplumsal barışın güçlendirilmesi meselesidir.

Emniyet mensupları da işçi ve emekçidir. Onların emeği, sağlığı, psikolojisi, ailesi ve yaşam hakkı korunmalıdır.

Bir tarafta geçim mücadelesi veren işçiler, diğer tarafta ağır koşullar altında görev yapan emniyet mensupları… Toplumun farklı kesimlerini birbirine karşı konumlandıran anlayış yerine, herkesin insanca yaşayabileceği bir düzeni savunmalıyız.

Çünkü adalet yalnızca yurttaşın talebi değil, kamu görevlisinin de güvencesidir.

Emniyet mensuplarının haklarını savunmak, demokratik hakları savunmaktan vazgeçmek değildir. Tam tersine, herkes için adaletin, eşitliğin ve insan onurunun savunulmasıdır.

Üniformanın içinde bir insan var. O insanın sesi duyulmalı, emeği korunmalı, yaşamı güvence altına alınmalıdır.

Toplumsal barışın yolu, birbirine karşı konumlandırılan insanların sorunlarını ortak bir adalet zemini üzerinde çözmekten geçmektedir.

Cemal BİLGİN

İlginizi Çekebilir

DEĞİŞEN DÜNYAYA YENİ BİR TOPLUM SÖZLEŞMESİ GEREKİR

EFENEWS – Gençler artık kendilerine sunulan geleceği kabul etmiyor. İşçiler güvencesizliği, emekliler yoksulluğu, kadınlar eşitsizliği, …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir